Even wat informatie over mezelf

Geplaatst: 18/08/2013 in Algemeen

Mijn naam is Cindy. Ik ben 41 jaar. Geboren en getogen in Noord-Brabant en daar nog altijd woonachtig. Ik zal Noord-Brabant nooit verlaten wat wonen betreft. Ik heb sinds bijna een jaar een relatie. Ik ben helaas sinds 1 juli 2010 werkloos. Vervelen doe ik me echter niet. Sterker nog: ik denk niet dat ik ooit weer tijd heb voor een baan *oeps*. Ik heb zooooveel hobby’s waar ik me 7 dagen per week mee bezig kan houden. Lezen is de grootste hobby. Dat kan ik uren doen. Verder speel ik ook graag diverse spellen op pc, tablet en mobiel. Jijbent.nl is een site waar ik dagelijks te vinden ben. Daar speel ik diverse gezelschapsspellen. Sinds kort ben ik verslaafd aan Candy Crush Saga. En dan hou ik van muziek. Luisteren naar muziek dan toch. Spelen kan ik niet. En dan is er natuurlijk de hobby: dierentuinen bezoeken. En vooral een hobby tegenwoordig: de gorillatweeling 😉

Ik ben al jaren gek op dieren. Zowel huisdieren als dierentuindieren. Ik bezoek al jaren dierentuinen. Sinds 2005 zeer intensief Apenheul, omdat apen mijn favoriete dierensoort is, gorilla’s in het bijzonder. Na jaren vrijwel alleen (ieder jaar steeds vaker) Apenheul bezocht te hebben, kwamen daar in 2011 andere dierentuinen bij. Dierentuinen met gorillagroepen dan welteverstaan. Dat waren dan vooral Artis, Blijdorp, Burgers en Gaia Zoo. De ene tuin meer dan de andere.

Waarom zijn het nu uitgerekend gorilla’s die mij zo boeien en niet een andere mensaap? Ik weet het niet. Toegegeven, orang oetans komen op een tweede plek omdat ze net als gorilla’s rustig zijn. Maar de dynamiek van een familiegroep gorilla’s staat me denk ik meer aan. Bonobo’s vind ik trouwens ook interessant. Chimpansees eigenlijk niet. Alleen een groep met (hele jonge) kindjes vind ik leuk, maar de drukte tussen chimpansees staan mij tegen.

Dus de gorilla. Een prachtig, boeiend dier. Door de jaren heen ben ik de verschillende gorilla’s in Nederland gaan ‘leren kennen’. En dan zijn het individuen en sindsdien leven ze echt voor me. Ik ken de gorilla’s van Artis, Apenheul, Burgers en Gaia goed. Die van Blijdorp niet meer, omdat ik daar sinds eind 2011 nog maar 1 of 2 keer per jaar kom.

In Burgers kwam ik zo heel af en toe. Ook daar leerde ik wie wie was. De groep was leuk, maar dat was het. In Apenheul en Artis waren meer jonkies en dat sprak mij zeer aan. Hoe het daar met de groepen ging vond ik ook leuker. Niks ten nadele van Burgers dan hoor, maar met de groep daar had ik net wat minder. Nadeel was daar ook het binnenverblijf. Je ziet de gorilla’s van bovenaf, dus met slecht weer was het niet echt geweldig vond ik. In Artis is dat andere koek. Daar zie je de gorilla’s op gewone hoogte. In Apenheul ook als ze binnen zitten. Dus in de wintermaanden was ik in Artis. Als ik zeker wist dat de gorilla’s in Burgers’ uiten zaten ging ik daar naartoe.

En toen was het juni 2013. Mijn vriend was al mee geweest naar Artis en Apenheul en hij wilde ook eens naar Burgers’. Dus we planden een dag in zijn vakantie. Dat werd 14 juni 2013. Ik wist dat er een baby was en er nog een paar verwacht werden. Dan zou ik later nog wel een keer teruggaan als die anderen er waren. We zaten in de trein toen ik op mijn mobiel Facebook ontdekte. En daar las ik een berichtje over een bijzondere, unieke geboorte in Burgers’. Er was een gorillatweeling geboren! Ik was inwendig helemaal door het dolle en werd emotioneel (stomme eigenschap, als ik blij ben: tranen, als ik boos ben: tranen, als ik verdrietig ben: tranen). In dit geval was ik blij met dit prachtige nieuws. Mijn vriend keek me verbaasd aan en ik zei “sorry hoor, maar dit is zo mooi, er is een gorillatweeling geboren”. Dus hij vraagt “waar?” en ik “waar wij nu naartoe gaan”.

We zijn meteen naar de gorilla’s gelopen en ik was meteen verliefd. De groep had ik al bijna 9 maanden niet meer gezien en ik was weer vergeten wie de meeste waren. Een enkeling was nog altijd heel duidelijk voor me. Die dag heb ik dus zo erg genoten. Ook de rest van de dierentuin bezocht natuurlijk, vriendlief was er namelijk voorbij. Die schat zei me toen we voor de derde keer bij de gorilla’s stonden “ik zie je straks hier wel weer, ik ga even het aquarium bezoeken”.

De dinsdag erop ben ik weer gegaan, alleen. Die vrijdag heb ik namelijk meteen een abonnement genomen. Die dag heb ik gesproken met een Franse onderzoeker die ik kende van Apenheul die nu in Burgers’ met een gorillastudie bezig was. Met zijn hulp had ik snel weer door wie wie was. Sindsdien kom ik één keer per week in Burgers’ en geniet ik ontzettend van de tweeling en familie. Het is prachtig om ze te zien groeien, maar het is ook prachtig om van al de andere te genieten, zoals kleine stoere Nukta (nu 20 weken) die supersnel groeit en echt te schattig is voor woorden. En dan nog die heerlijke N’Washi (25 augustus 2009 geboren) en Nakou (4 november 2009 geboren).

Kortom: GENIETEN daar. Ik blijf zo lang als het kan één keer per week gaan. Toegegeven, het is leuker om ze uiten te zien ‘op ooghoogte’, maar ook met het binnenverblijf kan ik leven zolang ze niet allemaal tegen de muur recht onder het bezoekersdeel zitten of op andere niet zichtbare stukken.

Foto’s en filmpjes zullen minder worden als ze binnen zitten. Fotograferen is voor mij (met de apparatuur die ik heb) lastig. Filmen gaat enigszins.

Advertenties
reacties
  1. Jenny schreef:

    Wat heerlijk om te lezen zeg 🙂 weet gelijk alles van jou én je gorilla hobby 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s